Collaterale banden

De collaterale banden verbinden het dijbeen met het scheenbeen en het kuitbeen. Ze zorgen er voor dat het onderbeen niet zijdelings kan bewegen ten opzichte van het bovenbeen. Vooral sporters lopen letsels op van deze banden. Een zijdelingse duw op de knie bij een contactsport is de meest voorkomende oorzaak. Als de duw op de buitenzijde van de knie gegeven wordt, scheurt meestal de binnenste collaterale band of mediale collaterale band (MCL). Als de klap op de binnenzijde van de knie terecht komt, scheurt meestal de laterale collaterale band (LCL).

Anatomie

De knie is het grootste gewricht in het lichaam. Het wordt gevormd door het onderste uiteinde van het dijbeen (femur), de bovenkant van het scheenbeen (tibia) en de knieschijf (patella). Naast het scheenbeen loopt het kuitbeen (fibula). De uiteinden van het bot zijn bedekt met een belangrijke kraakbeenlaag. Deze zorgt ervoor dat het gewricht soepel beweegt en werkt als schokdemper.

De meniscussen zijn halvemaanvormige schijfjes die op het scheenbeen liggen. Ze bestaan uit een rubberachtig materiaal. Ze zorgen er voor dat het dijbeen beter in het scheenbeen past. Het zijn schokdempers die het lichaamsgewicht bij elke stap gelijkmatig verdelen. Ze hebben ook een stabiliserende functie in de knie, net als de kruisbanden.

Ligamenten in en rondom de knie zorgen voor een goede stabiliteit van de knie. De meest bekende zijn de kruisbanden. Er is een voorste en een achterste kruisband, die zoals de naam het zegt, elkaar kruisen in de knie. De kruisbanden zorgen ervoor dat het dijbeen en het scheenbeen niet voor- achterwaarts ten opzichte van elkaar kunnen bewegen. Naast de kruisbanden zijn er twee collaterale banden, namelijk de mediale (binnenste) en de laterale (buitenste) collaterale band. Deze liggen aan de zijkanten van de knie en zorgen ervoor dat het dijbeen en het scheenbeen niet zijwaarts kunnen bewegen.

Diagnose

Het klinische onderzoek van de arts is de meest betrouwbare methode om de ernst van het letsel in te schatten. Om andere letsels - zoals bijvoorbeeld een bijkomend kruisbandletsel - uit te sluiten, wordt er vaak een RX en MRI scan genomen.

Men onderscheid drie graden:
 

  • Graad 1: enkel pijn en geen instabiliteit. De band is uitgerokken en niet gescheurd.
  • Graad 2: pijn en instabiliteit in lichte flexie. De band is gedeeltelijk gescheurd.
  • Graad 3: pijn en instabiliteit in flexie en extensie. De collaterale band is volledig gescheurd. Vaak is hier ook de voorste kruisband gescheurd.

Behandeling

Een letsel van één van de collaterale banden geneest meestal spontaan. In de acute fase is er vaak een forse zwelling. Hoogstand van het been en ijsapplicaties zijn dan ook belangrijk. Pijnstilling moet ervoor zorgen dat de patiënt comfortabel is. Er wordt een stabiliserende brace aangemeten.

Revalidatie gebeurt het best onder begeleiding van een kinesist. Men moet er rekening mee houden dat het ongeveer drie maand duurt alvorens dit genezen is.

Bij heel uitgebreide letsels of wanneer de letsels samengaan met andere problemen in de knie, zal voor een operatie gekozen worden. De band wordt hersteld of gereconstrueerd. Men moet rekening houden met een revalidatie van ongeveer 6 maand.

Als u nog vragen heeft, kunt u die stellen aan Dr. Dujardin of Dr. De Neve tijdens de raadpleging. U kunt een afspraak maken via het secretariaat orthopedie op het telefoonnummer 051/334 700.
 

Afspraak maken